Wat nu?

De gemeente Grave gaat hard onderuit

Het gerechtshof in Den Bosch heeft in een keihard vonnis uitgesproken dat de gemeente Grave schuldig is aan het faillissement in 2012 van de Graafs scheepswerf waarmee zestig medewerkers op straat kwamen te staan. Grave wilde van de scheepswerf af en stuurde aan op een koude sanering van de werf. Het gaat de Graafse burgers vele miljoenen kosten.

Al in 2006 trachtte de gemeente met bedenkelijke argumenten (via een herziening van het bestemmingsplan) de bedrijfsactiviteiten van de werf te dwarsbomen. In januari 2010 brengt de directeur van de werf zijn grote bezorgdheid over aan de gemeente over de toekomst van de werf met zijn directe en indirecte werkgelegenheid voor een groot aantal Graafs gezinnen en middenstanders. Indien zijn verzoek om schepen te mogen bouwen van 135 meter i.p.v. de toegestane 110 meter zou worden afgewezen zou het voorbestaan van het bedrijf in gevaar komen.

De Graafs politiek, aangevoerd door CDA-wethouder Daandels heeft er geen boodschap aan. Enkele maanden later valt het doek voor de werf. Op 17 April 2012 wordt door de werf surseance van betaling aangevraagd en door de rechtbank toegekend. Dhr. Michielsen wordt als curator aangesteld.

Op 4 mei 2012 -4 weken na de surseance- komt het stedenbouwkundig bureau BRO in een op verzoek van de curator opgesteld rapport al tot de conclusie dat de gemeente een vergunning voor de bouw van grotere schepen ten onrechte heeft afgewezen en daardoor een onnodige beperking opwierp voor “een doelmatige en duurzame bedrijfsvoering van de scheepswerf.” 

Geheim

Bij het dwarsbomen van de scheepswerf kreeg het Graafs bestuurscollege ruime steun van de raad. Drie daarvan Ben Peters, (CDA), Anja Henisch en Rik Joosten (beiden LPG) zijn nu -cynisch genoeg- wethouder. Zij hadden geen enkele compassie met de werkenden van de werf *1). Dit gezelschap zal nu als gemeentebestuur een miljoenenclaim moeten afhandelen.

Als Graafse politici geconfronteerd worden met onprettig nieuws waaraan zij debet zijn wijzen zij standaard elke verantwoordelijkheid af. Zij tonen zich eerst verrast en wassen vervolgens hun handen in onschuld. Vervolgens leggen zij op de kwestie geheimhouding. Er wordt door de raad over dit onderwerp op last van de burgemeester vertrouwelijk vergaderd. Er mag niets naar buiten komen *2).

De wijze waarop wethouder Ben Peters (nu de eerstverantwoordelijke) naar buiten toe reageert is zorgelijk. Bang voor zijn functie stelt hij op voorhand dat het geen zin heeft hem weg te sturen. Zijn sullige motief daarvoor is dat er na hem toch weer een ander komt. Treurig is ook dat hij het gerechtshof amper serieus neemt. Volgens Peters is het allemaal niet zo zwart wit. Het hof heeft kennelijk nogal subjectief geoordeeld. Hij vindt het oordeel van het hof gewoon een kwestie van interpretatie. Een respectvolle benadering van de uitspraak van het hof is de man volkomen vreemd. 

Peters doet het vervolgens voorkomen dat hij met cassatie een financiële ramp voor de gemeente kan voorkomen. Een wethouder zou beter moeten weten. Cassatie verandert niets aan de uitspraak van het gerechtshof. De hoge raad gaat alleen na of de rechtsgang volgens de regels is verlopen. Cassatie zal de rechtsgang weer met jaren verlengen. De schuldeisers moeten maar wachten. Ook kondigt Peters aan dat hij eventuele claims van schuldeisers zal gaan aanvechten, Het is traineren op (torenhoge) kosten van de gemeenschap, een verwerpelijke moraal. 

Wat staat het gemeentebestuur wel te doen?

1.     Respecteer de uitspraak van de rechter zoals je dat ook van burgers verlangt en neem je verlies. De gemeente wil vijf tot zeven miljoen euro schuld maken voor een megalomaan voetbalcomplex. Daar moet voorlopig maar van worden afgezien, zeker gezien de discutabele financiële onderbouwing van het plan. De claims van de zijde van de scheepswerf zullen heel wat hoger liggen. Dat kan er echt niet meer bij.

2.     Er moet volledige openheid van zaken komen over de teloorgang van de scheepswerf en de financiële gevolgen voor de gemeente. Wie heeft welke rol gespeeld? 

Omdat drie hoofdrolspelers van toen nu wethouder zijn, kun je een grondig en objectief onderzoek niet aan de raad overlaten. Een mogelijkheid is de regionale rekenkamer die dan wordt bijgestaan door enkele deskundigen. Geheimhouding is onnodig, het vonnis is gewoon op internet te vinden *3).

Hans Satter, Wil Baaijens; www.gravepolitiek.nl

*1) Velen moesten het jaren doen met een bijstandsuitkering; menigeen is er nog altijd ziek van. Het vonnis van het gerechtshof is voldoende reden de oud-werknemers om te beginnen maar eens een bloemetje te sturen. Later komt de vraag of ook zij recht hebben op een schadevergoeding.

*2) De situatie is vergelijkbaar met het Wissevelddrama. Ook toen stapelde de gemeente fout op fout. Het kostte de gemeenschap meer dan 12 miljoen euro. Tien jaar lang lag er geheimhouding op dit dossier.

*3) Op de inhoud van het bikkelharde vonnis komen we nog terug. De scheepswerf is op alle punten in het gelijk gesteld, de gemeente heeft het nakijken.

 

 

 

 

 

 








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.