Grave zelfstandig… Waarom wordt ons niets gevraagd?

Grave en het Land van Cuijk zinderen van de politieke kippendrift over samenwerking of eenwording van het Land van Cuijk. Voor Grave staat de vraag voorop of onze gemeente zelfstandig moet blijven. Onze politici babbelen een slag in de rondte. Als je goed kijkt en luistert, gelooft geen enkel Graafs politicus nog in de optie van een zelfstandig Grave en hebben ze zichzelf en elkaar in een positie gewurmd waarin ze er alleen maar babbels over kunnen hebben, met hier en daar een vleugje vergane roem. Inmiddels is het echte pleit van een zelfstandig Grave al een jaar of vier geleden beslecht. Zelfstandig Grave heeft zelf getekend voor haar failliet, toen besloten werd het Wisseveld niet te onderzoeken maar compleet en definitief in de doofpot te mieteren. Een middelvinger naar ons, Gravenaren. De doodsteek voor de geloofwaardigheid van politiek en bestuur. ‘Alstublieft! Dit alles heeft uw bestuurskrachtig gemeentebestuur voor u verkloot! Uw toekomst is bij ons in goede handen!’

Potverteren

Geen enkel politicus die er nog in gelooft? De LPG toch wel? De LPG belijdt haar geloof in de zelfstandigheid van Grave met zalvende woorden maar staat als coalitieleider aan het hoofd van een meerderheid  die Grave draaiende houdt door jaarlijks de schulden met een paar miljoen op te laten lopen. Het kan onmogelijk getuigen van vertrouwen in de toekomst, als je aan het potverteren bent, zoals ons gemeentebestuur doet. Het CDA weet in de verste verte niet wat het wil maar denkt bij zichzelf: ‘Als er baantjes genoeg blijven, maakt het ons geen donder uit.’ De VVD is landelijk voor schaalvergroting, stelt plaatselijk helemaal niets meer voor en blijkt niet eens in staat om Grave te vertegenwoordigen in haar eigen regionaal bestuur. Haar keuze voor een zelfstandig Grave vloeit voort uit krassende politieke armoede. Een partij die haar toekomst vergooid heeft door onderlinge afgunst, geknoei, ruzie en achterklap. Eén product van die ellende heet Trots. Niet zo vreemd, dus, dat onze coalitie met man en macht de openbaarheid mijdt en kiest voor de achterkamers. Helemaal niets te melden… De oppositie dan? Van hetzelfde laken een pak. VPGrave lijkt graag de samenwerking binnen het Land van Cuijk te willen opzoeken maar is, evenmin als de voltallige coalitie, bij machte of bereid de discussie daarover te voeren. Noch in eigen gelederen, noch in de raad en al zeker niet met de burger. En Keerpunt geeft hetzelfde beeld te zien. Geen nood aan ideeën, bijvoorbeeld op de site, maar doorgaans bestaan de ideeën vooral uit knip- en plakwerk van wat anderen denken. Proefballonnetjes zonder veel samenhang en overtuigingskracht.

Fluitend besturen

Bovenstaand het Graafse politiek bestuurlijk tableau dat wordt gecompleteerd met een zwaar overbezet college voor wie het feest van potverteren niet lang genoeg kan duren. Fluitend besturen met een gemeenteraad die zich als een mak lam laat scheren. Of al het geteut vervolgens nog vier jaar duurt of zes of acht; het zal ze de pret niet drukken. Het zit comfortabel.
Inmiddels weet dat college de politiek wel te leiden naar meer ‘bestuurskracht’. Dat koop je immers op iedere straathoek. Adviesbureaus als Berenschot grossieren erin. Het gaat echter wel over bestuurskracht die sterk lijkt op de financiële soliditeit van ons gemeentebeleid. Je schuift zolang met de gegevens en de cijfers (balletje balletje) tot het resultaat de raad kan overtuigen en, zoals we weten, is daar niet bijster veel voor nodig. Het is ook de bestuurskracht van een gemeentepolitiek die in de verste verte niet wil weten vanwaar ze komt. In welke zakken zijn bijvoorbeeld die vijftien miljoen van het Wisseveld beland? Hoe is het allemaal zo gekomen? De zekerste inschatting van de toekomstige bestuurskracht is immers de in het verleden ontplooide bestuurskracht. Zet je alles op een rijtje, het eeuwige neuzelen en rikraaien, het ‘betere’ dat constant de vijand wordt gemaakt van het goede, dan levert dat een helder beeld op.

Middelvinger

Voor een bestuurskrachtig Grave is het wel een eerste vereiste dat we een bestuur krijgen dat weet waar het geld blijft en dat bereid (liever: in staat) is daarvan verantwoording af te leggen. Daar moeten wij het doen met een burgemeester die geen flauw benul heeft van beleid en niet mans genoeg is om enig integriteitsbewustzijn (zeg maar de ethiek van het besturen) te kweken en daar beleid op te voeren. Daar moeten we het doen met een wethouder van Financiën die het botweg vertikt om leesbare financiële stukken aan te leveren. Gravenaren die vragen stellen, zijn in zijn ogen onderontwikkeld; ze moeten op cursus. Nog zo’n middelvinger naar ons burgers.
Ook de gotspe dat het ene adviesbureau (Partners en Pröpper) ingehuurd wordt om commentaar te geven op het rapport van een ander adviesbureau (Berenschot). Naar het schijnt in opdracht van het college… Men wekt de schijn, om het zo vriendelijk mogelijk te zeggen, dat de adviesbureaus onze politiek sturen. Bij gebrek aan geïnteresseerde burgers is dat kennelijk de enige weg om er enige richting aan te geven en feedback te krijgen. Op maat gesneden, bovendien; ‘U vraagt; wij draaien… Het factuurtje is ingesloten…’
Zoals onze gemeente met zichzelf en haar toekomst bezig is, zou het enige valide politiek advies zijn: een telefoontje naar het provinciehuis om te melden dat het de hoogste tijd wordt de stok achter de deur ter hand te nemen. ‘Het moet uit zijn met potverteren; er komt één gemeente, Land van Cuijk. En u gaat het zo en zo doen.’ Naar mijn inschatting zou de bevolking een zucht van verlichting slaken; voor 80 procent al zeker. Het enige wat ons bestuur te doen staat: die werkelijkheid onder ogen zien en daarnaar handelen.

Ben Bongaards; www.gravepolitiek.nl

 

 

 

 








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.