Statushouders in het nonnenklooster; wat kanttekeningen

Het voormalige klooster van de Redemptoristinnen in Velp, de slotzusters die vroeger alleen maar te zien waren als ze in ganzenpas en vol ornaat naar de stembus togen om op de KVP te stemmen.*1) Prachtig gekleed, ‘in bruidstooi’ ter ere Gods . In het klooster, dat deel uitmaakt van de zogenoemde ‘Drie-eenheid van Velp’, zullen, behalve ‘spoedzoekers’ ook status houdende asielzoekers *2) worden gehuisvest.

Geïsoleerd wonen

Op zich is daar niks mis mee maar er zitten wel een paar losse eindjes aan dit initiatief van eigenaar- ontwikkelaar, Roelofsen & Haase en ons gemeentebestuur. Een eerste vraag die zich aandient: wie zijn er vooral gediend bij de huisvesting van een aantal statushouders op een kluitje. En dan ook nog in het voormalige ‘slot’, bouwkundig effectief afgezonderd van de rest van de samenleving? Ik herinner me mijn oom die jaarlijks ging slachten bij de ‘Rooie nonnen’. Als hij door het klooster liep, moest hij eerst zijn mannelijkheid over zijn slagerstenue heen nog eens extra met een toog bedekken terwijl de portierster met de bel voorop liep opdat zusters op de gang niet terloops zouden zondigen met hun ogen. Een anekdote die aangeeft hoe geïsoleerd wonen het er is, afgewend van de ‘wereld’, precies zoals het pand ook is gebouwd.

Grave, wethouder Henisch, voert de taakstelling *3) voor huisvesting van statushouders overigens welwillend en proactief uit maar desalniettemin zijn genoemde asielzoekers uiteraard wel de concurrenten (gemaakt) van de reguliere woningzoekenden in Grave, vooral jongeren. Huisvesting van asielzoekers, mensen die horen in te burgeren in onze samenleving, is op die manier in principe ook contraproductief binnen het toch al kwakkelende (ontbrekende?) huisvestingsbeleid.

Spoedzoekers

Maar er worden ook ‘spoedzoekers’ gehuisvest en dat zou het probleem van de isolatie wat neutraliseren… ‘Spoedzoekers’ zijn mensen die met spoed woonruimte zoeken en aan de kwalificaties voldoen die woningcorporaties daarvoor bedacht hebben. Je kunt je afvragen hoe passend de combinatie zal zijn van deze spoedzoekers en statushouders… En dan ook nog in een zeer gehorig klooster, gebouwd voor zusters die er een groot deel van de dag het zwijgen toe deden en ook voor het overige niet als luidruchtig bekend stonden. Van die kant bekeken, zou het hooguit een noodoplossing kunnen zijn. Uitstekend voor die spoedzoekers maar voor gezinnen, vaak met kinderen?

Falend bouwbeleid

Hier zien we ook wel wat licht tussen de stand van zaken in Grave waar het huisvestingsbeleid van statushouders netjes verloopt en de niet eens ze hoge noodzaak om hiervoor het klooster in te zetten. Om het simpeler te zeggen, de noodzaak lijkt niet zo dringend. Maar dan verkijken we ons op de problematiek die op de achtergrond speelt. De statushouders zijn de concurrenten van de andere woningzoekenden, een probleem dat ook landelijk speelt. Doordat Grave zo keurig zijn statushouders huisvest, moeten de reguliere woningzoekenden nog langer op huisvesting wachten dan ze toch al moeten vanwege het prutsbeleid van de gemeente. Juist daar wringt zich dat Grave, sinds het Wisseveld, eigenlijk nauwelijks gebouwd heeft, en al zeker niet voor jongeren en andere woningzoekenden met een niet te dikke portemonnee. Precies op dat punt blijft ons gemeentebeleid in gebreke. Er wordt uiterst mondjesmaat gebouwd en binnen het ‘contingent’, zoals het heet, wordt zo min mogelijk rekening gehouden met de categorie mensen die het het hardst nodig hebben. Terwijl Grave zich in haar werkgelegenheidsbeleid dan ook nog eens vooral richt op zorg en toerisme, niet de best betalende sectoren, en op die manier de vraag naar sociale huisvesting alleen maar aanjaagt .  Huisvesting van statushouders en spoedzoekers in het klooster krijgt hiermee vooral het karakter van een pil die verguld is om te maskeren dat het huisvestingsbeleid van Grave feitelijk failliet is. Een sympathieke noodoplossing die waarschijnlijk alleen de eigenaar uitstekend gelegen komt, terwijl de gemeente van zijn en haar nood een deugd probeert te maken.

Overigens, maar dat is nog in nevelen gehuld, ons gemeentebestuur heeft ook plannen voor de Drie-eenheid in Velp, een gezamenlijk project rond het Emmausklooster van de Kapucijnen, het ‘Kerkje’ van Velp en het genoemde nonnenklooster. De huisvestingsplannen zouden hier wel eens een kink in de kabel kunnen worden. Maar van de andere kant, de spreekwoordelijke slakkengang van ons gemeentebeleid maakt het gevaar klein dat de plannen elkaar in de wielen zullen rijden. De Drie-eenheid-plannen figureren voorlopig vooral in de dagdromen van onze bestuurders. Vooralsnog lijkt het vooral een spinsel te zijn om subsidie te oogsten uit een provinciaal monumentenpotje.*5)

Ben Bongaards;www.gravepolitiek.nl

 

*1) http://www.hetkloosterhuis.nl/geschiedenis/
*2)
https://www.beuningen.nl/Actueel/Vluchtelingen/Veelgestelde_vragen/Wat_is_het_verschil_tussen_een_vreemdeling_vluchteling_asielzoeker_of_statushouder
*3)
https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/asielbeleid/inhoud/huisvesting-asielzoekers-met-verblijfsvergunning
*4)
http://www.woningnet.info/KlantTypen/~/~/media/69EC41146DD048B189051B9951A2194F.ashx
*5)
http://www.gelderlander.nl/regio/maasland/grave/subsidie-voor-de-drie-eenheid-in-velp-1.4920651








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.