Geen lintje? Jacques, van harte proficiat met je onderscheiding!

De Gelderlander van vanmorgen, 28 februari 2015. Jacques Leurs ziet zijn obligate lintje door de neus geboord vanwege zijn ‘veroordeling’. U herinnert zich waarschijnlijk de klucht rond de benoeming van burgemeester Roolvink. Het was ‘top secret’ met een sterretje rond de benoeming van een burgemeester op maat. Anja Henisch had de leiding. De kaasstolp over de Graafse politiek werd dubbelwandig gemaakt en alleen het uitspreken van het woord ‘burgemeester’ was al strafbaar. Komt de Commissaris van toen nog de Koningin de raad bijpraten over de procedure die dan in volle gang is en looft hij Anja, omdat zij de Gravenaren zo netjes betrokken heeft bij de benoemingsprocedure. Pikant is, dat Anja en de hele raad als ware hellehonden voor de totale geheimhouding waren gaan liggen en dat dit er uiteindelijk toe geleid heeft dat het enige dat echt geheim had moeten blijven, de naam/namen van de sollicitant(-en) voortijdig op straat belandde. Of preciezer: in De Gelderlander. Jacques Leurs had uit de school geklapt; weliswaar toen de zaak al lang en breed in het diepste geheim beklonken was maar duidelijk voordat er witte rook uit de schoorsteenpijp gedwarreld was. Het werd ‘politiewerk’ en het raadslid werd veroordeeld. Integriteit naar z’n Graafs recept: rabiaat recht in de leer waar het gaat om futiliteiten; lankmoedig voor wie echt smerig naast de pot piest.

Schijters met boter op het hoofd

Nu Jacques afscheid neemt, wordt hem, waarschijnlijk met het wetboek in de hand, door de neus geboord dat hem het obligate lintje wordt opgespeld. Op grond van de enige norm, twaalf en een half jaar zitting in de raad. Ik kan me voorstellen dat hij er zijn schouders over ophaalt; het is niet het krachtigste blijk van waardering wanneer je gelauwerd wordt, nadat je jarenlang mede onder stoelen of banken hebt gestoken hoeveel Graafs vermogen er doorheen gejast is met ‘besturen’. Als je je in die context als raadslid onderscheidt, geeft dat meer onderscheiding dan een Koninklijke speld op de brave borst. Leurs krijgt zijn onderscheiding van de Gravenaar; niet tastbaar maar wel voelbaar. Er is best van alles af te dingen op de wijze waarop hij zijn raadslidmaatschap heeft ingevuld maar binnen de Graafse politieke werkelijkheid heeft hij zich in ieder geval onderscheiden als politicus die werk maakte van zijn ambt. Hij is niet van het onder de pet houden en in een gezonde gemeente zou hij daarmee, ondanks wat uitschieters en uitglijders, de eer inleggen die hem toekomt. In Grave heeft het hem vooral de kift opgeleverd van de schijters die het niet durfden vanwege alle boter op het hoofd.

Mallotige koudwatervrees-procedure

Met de wet in de hand wordt hier gesanctioneerd dat een raadslid wordt afgeserveerd vanwege een akkefietje waarop hij aangesproken is, terwijl hij, als je de dingen echt met hun naam noemt, als enige zijn nek uitgestoken heeft voor alle Gravenaren die buiten de democratische procedure gehouden zijn. Het niet verlenen van zo’n onderscheiding, hoe wettelijk verantwoord ook, is namelijk het logische gevolg van de mallotige koudwatervrees-procedure van de benoeming van onze burgemeester. De klojo’s die daarvoor collectief verantwoordelijk zijn en de muts die aangifte heeft gedaan hebben er vooral hun eigen belang mee gediend. Ze hebben er hun eigen verantwoordelijkheid mee toegedekt voor een bestuur dat kapitalen heeft gekost en noppes heeft opgeleverd. Jacques Leurs geen lintje; van harte proficiat met de onderscheiding!   

 

Ben Bongaards (www.Gravepolitiek.nl)  








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.