Politieke websites, postillons van een zelfstandig Grave?

In de tijd dat ik mijn schrijfsels wereldkundig maakte via de site van Keerpunt 2010 heb ik de gewoonte ontwikkeld om na het ontbijt even op die site te kijken, een gewoonte die sindsdien beklijfd is als startpunt van een rondje ‘nieuwsgaring’ langs de kranten en, bij tijd en wijle, de overige sites van onze politieke partijen. Bij tijd en wijle, inderdaad, want de ervaring leert dat het zinloos is om er vaak langs te surfen. Mijn gedachte om me op dit moment eens wat uitvoeriger te verdiepen in die sites is ingegeven door de ‘takendiscussie’ die onze politiek heet te voeren met ons burgers, cq. hun achterban. Een -zeg maar- wekelijkse blik op de sites geeft mij een beeld van de staat van leven en gezondheid van onze politiek. Daarvan kun je je afvragen welke waarde je er exact aan moet hechten. Het is immers een tijdrovende klus om zo’n site actueel en levendig te houden en al helemaal om ook nog eens respons uit te lokken van lezers en achterban. Het is wel hun enige teken van leven, zeker voor een breder publiek.

Keerpunt 2010

Ik laat de politieke sites de revue passeren en begin zoals iedere ochtend met de Keerpunt-site. Die is vooral geschikt om de luim te kennen van de webmaster. Jacques ‘citeert’ vooral. De Gelderlander, ingekomen post, de ‘stavaza’ in Bussem en Brussel. Maar, eerlijk is eerlijk, de site presenteert zichzelf als een bonte mengeling van politieke en familiale aangelegenheden en foto’s, gelardeerd met wat verder aan het brein van de webmaster ontspruit. Kijk je kritisch, moet je vaststellen dat de politiek per saldo het ondergeschoven kindje is. En al zeker de actuele politiek. Jacques neemt zich zonneklaar te weinig tijd om algemeenheden te vertalen in eigen standpunten, laat staan dat hij uitlokt tot discussie of politieke stellingname. Ben Litjens en Nel Schuts doen dat wel af en toe. Al met al is de site van Keerpunt wel een witte raaf, in die zin dat zij actueel is, zij het doorgaans niet echt politiek genoeg. Je zou als politieke partij wat vaker een (eigen) mening kunnen hebben en uitlokken.

VPGrave

Ook redelijk actueel is de site van VPGrave. Het ‘laatste nieuws’ dateert weliswaar van 8 juli, dus ruim een maand geleden, maar enkel een kniesoor houdt er geen rekening mee dat het komkommertijd is. Het valt op dat VPGrave vooral vragen stelt aan het college. Snippergroen, wegbermen, sloop Koninginnedijk 34, onderhoud scholen… Verder luistert de site gespitst naar ‘his masters voice’, van Mark en Diederik dus, over armoede(-bestrijding) en klaagt ze over de lokale economie van Grave. Echter zonder enige ‘vertaling’ in de richting van stellingnames of voorstellen. Over de (kern-)takendiscussie wordt met geen woord gerept. De site ademt de geest van de PvdA. D ’66 en Groen Links wuiven enkel naar de kiezers vanuit de bijgeleverde foto’s.
Tot zover de ‘oppositie’ of liever de partijen die bij de formatie buiten de macht gemanoeuvreerd zijn. Aan oppositie zijn ze immers evenmin toegekomen als de coalitie aan besturen. Het collegeprogramma spreekt hier boekdelen… Gaat nergens over...

LPG

LPG moeten we nageven dat het als enige echt de takendiscussie aan de orde stelt; de noodzakelijke bezuinigingen dus. Weliswaar geen woord over het extra opdrijven van de uitgaven door de derde, ook nog eens voor 95% voltijdse (belastingregels), wethouder. Wel het lijstje dat via de LPG-site klakkeloos op die van de gemeente terecht gekomen is, compleet met het schreeuwerige uitroepteken. Met voorstellen die ons wakker moeten schudden maar dat doel voorbij schieten door hun absurditeit. Afgezien van het item over de takendiscussie is de site redelijk actueel door de aankondiging van de septembervergadering van de raad. Maar daarmee houdt de actualiteit dan weer op.

CDA

Bij het CDA vinden we al sinds 28 mei, de aankondiging van het bezoek van Europarlementariër Lambert van Nistelrooij, geen letter actualiteit meer op de site. Die weerspiegelt als zodanig heel nauwgezet de inbreng van het nieuwe fractielid van wie we tot nu toe alleen weten hoe zijn ‘o’ en ‘e’ klinken; ‘voor’ of ‘tegen’. Een Graafse partij die druk doende lijkt de wonden te likken die de laatste raadsverkiezingen geslagen hebben. Sinds de verkiezingen wekt ons CDA de indruk van Lazarus voor het wonder. Hun geloof zou het kunnen redden, hun geloof in zichzelf , de politieke potentie en de kiezers die dringend geüpdate moeten worden over ‘Grave 2.0’. Taal noch teken daarover, en al zeker niet op de site.

VVD

De VVD is, sinds de coup door haar locale bestuur, totaal de kluts kwijt. Sinds de verkiezingen en hun nasleep is het overlijden van Hans Bos netjes herdacht maar valt er niets politieks te bespeuren. Je weet wel beter, natuurlijk, maar op de site is het zelfs nog helemaal koek en ei, inclusief de kandidaten die zo blij zijn met elkaar. Kennelijk is het wespennest nog compleet intact maar wat wil je met een bestuur dat niet meer te bieden heeft dan een aantal exorbitante ego’s en een fractievoorzitter die de zwijgende meerderheid lijkt te willen vertegenwoordigen. Over de takendiscussie geen woord, evenmin als over alle andere actualiteit sinds de verkiezingen. Ook geen enkele aandrang om het eens te hebben over het eigen levengrote democratisch deficit en, in het verlengde daarvan, de politieke dood van Pierlala.

Trots Liberaal Land van Cuijk

Ook bij Trots houdt het digitale leven op bij de ‘teleurstellende’ verkiezingen. De partij die zich graag afficheert als de ‘doeners’ in onze Graafse politiek heeft kennelijk nog geen woorden gevonden om van haar nood een deugd te maken. De maagdelijke agenda schreeuwt, vier maanden na de verkiezingen, om levensvatbare vrucht. Op die manier is er ook niets te bespeuren van de politieke wil om zich op de kerntaken van de gemeente te bezinnen. De partij past naadloos bij de realiteit van de Graafse politiek en dat is schrijnend omdat zij zich profileert als de partij van de verandering. Een tegenvaller, zeker omdat de nieuwe voorman wel degelijk laat zien politieke potentie te hebben. Moet nog uit de verf komen.

Eva Eigenhuijsen

 Eva is druk doende om haar recente verleden te verwerken en om te zetten in de toekomstbelofte die haar aantreden in de Graafse politiek belichaamde. Ze weert zich dapper in de gemeenteraad, kiest daarbij voor een herkenbaar eigen VVD-signatuur en zet daarmee de ‘echte’ plaatselijke VVD in een slagschaduw. Op internet vinden we, waar het gaat om politiek, enkel een respectabele berg twitters. Die passen uitstekend bij de VVD en haar affiches maar geven weinig indruk van haar politieke doen en laten. Ook lijkt Eva nog haar achterban te moeten veroveren of hergroeperen. Jammer. Eva en de VVD hebben elkaar nodig. Gebrek aan politieke realiteitszin en politieke daadkracht, vooral van de zijde van de VVD, gooit hier roet in het eten.

Afrondend

 

Afrondend moeten we, zeker voor het ‘virtuele’ leven van de Graafse politiek, vaststellen dat er nauwelijks van leven gesproken kan worden. De politiek trok met onmiskenbare tegenzin de stoute schoenen aan om de burger te raadplegen maar geeft er nu, vrijwel unaniem, blijk van dat die enkele maten te groot zijn. Samen met een pas opgetuigd college, dat kennelijk alleen LPG weet na te papegaaien, levert dat een deerniswekkend tableau op van het trekken aan een dood paard. De burger is te lang doodgezwegen. Het zelfstandig Grave is een lucratief speeltje geworden voor een selectief  clubje dat samen de schijn ophoudt en ons Gravenaren opzadelt met de rekening. De wrange kroon op het werk van de voorbije coalities.
Achter de titel van mijn verhaal staat een vraagteken. Een uitnodiging tot discussie maar zeker ook tot eigen nadenken. Als burger en als kiezer. Grave heeft het nodig dat we in het geweer komen…

Ben Bongaards; gravepolitiek.nl








alle inhoud op www.gravepolitiek.nl valt onder © en mag niet zonder toestemming gepubliceerd worden.